Jo heeft in het verleden voor het blad petanque een aantal stukjes geschreven. In de komende maanden vindt u iedere maand een herinnering aan die stukjes. Hierbij het schrijven voor februari 2009. Veel leesplezier.
CAMPING LA GRANDE MONTAGNE
Mien vrouw had geleze tot La Grande Montagne in de Bas Vivarais veur zien gaste allerlei activiteite verzörregde: wandeltochte, bridgedrives, kanotrips, grot-expedities, bouletoernooje... Nederlands gesproke. Dat boule-gedoons stoond us aon. Lierde v'r mesjiens get wat v'r in Mestreech kóste touwpasse. V'r heurde veur ‘n week ‘ne bungalow, chique naom veur e houte huiske. Kaome dao ‘s zaoterdags aon, loerde ‘s zoondags de kat oet de boum en späölde ‘s maondags us ierste toernooj. In de veurrundes vloge v'r d'roet. Dat laog netuurlik aon de baone. En aon de temperatuur die tege de daartig graode waor. In de sjaduw! D'n ierste pries waor e stèl prachtig geslepe drin glazer.Chique. ‘s Dinsdags oefende m'n vrouw en iech, in de gleujetige hits, ‘s mörreges, ‘s middags en ‘s aoves. Meh ‘s goonsdags vloge v'r weer d'roet, zei ‘t in de achste finale. Hoofpries: champagne keulers.
Nog chiquer es de drinkglazer vaan iergistere.
‘s Vriedags waor ‘t zoe heit tot de veurrundes versjove woorte nao zès oor ‘s aoves en toen nog waor ‘t bijj de veertig graode. In de sjaduw! Veer kaome naat vaan ‘t zweit door de veurrundes, droonke us door de achste finale, trokke druug good aon veur de kwaart finale, droonke us obbenuits door de haaf finale en douchde us veur v'r aon de finale -um ein oor ‘s nachs! begóste. Achendaartig graode! Wat e weer! Kóste veer beter tege de hits es eus tegestanders? Veer wónne.
Gloria!... En wat kraoge v'r eder? ‘ne Bodywerremer!
Jo Caris
TEGENOGGET Ze boulde nog gei jaor, de dreij dames. Dege veur ‘t iers mèt aon de zomeraovend-cómpetitie. Vaan de speulregels, gesjreve of oongesjreve, sjene ze wienig benöl te höbbe. Dat bleek al bijj d’n toss. Gein vaan de dreij wis ‘t versjèl tösse kop en mönt. Dus snapde Zjao tot heer en z’n kammeraote alle begrip móste opbringe veur de ‘meidskes’ veur geval die op of euver de rand vaan de regels wouwe speule. Zjao, triplètleijer, wón d’n tos. Veur de dreij manskerels verleep ‘t speul ge-olied. De dreij vrouwluij sjaggerneerde z’ch wie langer wie mie. Veural triplètleidster Tina. Meh ze heel häör frustratie bijnao verborrege. Tot ‘t twellef nöl woord. Toen dreigde de ambiance in brand te vlege. Wat?” snoufde Tina, “twellef nöl? Veer nog altied op nöl?! Dat kin neet. Veer hadde e punt. Dat weit ‘ch zeker. Meh dat is neet opgezat.” “Tina,” fluusterde Maj, “dink ins nao. Veer höbbe dat bölke nog neet eine kier mage weggoeje!” “Kin zien”, knoterde Tina, “en toch höbbe veer e punt.” Ze staok explosief de baon euver, riechting ‘scorebord’ en staok triumfantelik oetdagend ‘t pinneke in ‘t ierste leukske vaan hun rijjke. Twellef ein! D’n tiräör vaan Zjao ze triplèt maakde de partijj oet mèt ‘ne carreau. Ouch Zjao, mèt ‘ne vage glimlach roond z’n lippe, bedaankde de dames ein veur ein veur ‘t genoege. Wie de dreij gratieje de baon verlete rijkde Zjao mèt twie han hoeg nao d’n hiemel en kerremde: “Meh me lepke!”
WINTERCOMPETITIE Heer zaot aon de bar, staarde glazetig nao de Leffe oonder z’n neus, vingertóppe in e bekske olieneutsjes. “En?” vroog iech. “Alles verlore?” Staarentere bromde heer: “Twie gewonne. Dreij moot nog.”Iech sjókkeerde: “En toch e zoer geziech?” Mèt z’ne moond vol neutsjes knawwelde heer: “Marga kump mörrege.” “Marga?” vroog iech. “‘n Kinnese. Gesjeije. Bijj leve leet Rob, da’s häöre maan, häör nao de sjeijing neet mèt rös. Belde op,... toeterde es ‘r langs voor... Jeh, zijj wouw vaan ‘m aof. Doog z’n kleijer in ‘n drektuut. Oonlangs storref Rob. Marga blijj. Meh noe liet ziene geis häör neet mèt rös. Lègk zijj veur ‘t slaopegoon häör portemenee op de keuketaofel, ‘s anderdaogs vint zijj die in de laoj vaan d’n dressoir... sjèlderijje flikkere vaan de mör... stroont op de deurmat...” Heer naom ‘ne slók, peuterde ei neutsje oet ‘t kumpke en knawwelde: “Mörrege kump ouch Miep! Eus pótsvrouw. Die weurt geplaog door de geis vaan häör gestorreve sjoenmam! Die kropde bijj leve neet tot Mao, häöre zoon, mèt Miep trojde. Miep verzörregde häöre zoon slech, verweet zijj Miep toujours. Bijj Miep valle kaste um, mèt plugge en al oet de betóng... loupe otoben sissend leeg...” Heer zöchde: “Mörge höb iech Marga en Miep tegeliekertied thoes euver de vloer. Es die geiste óngelökkig mètkoume, dee vaan Marga häöre maan en die vaan Miep häör sjoenmam, en die twie verstoon z’ch neet... vlege bijj miech straks de boulesballe door de kamer! En iech höb nörges sjöld aon! “ Erreme kloris.
Jo Caris
GELIEK GESPÄÖLD?
Ze boulde nog pas e paar maond. D’n ierste kier op de baon kaom ze mie es ins op ‘t but te ligke. Beginnersgelök, wis iech. Meh zijj woord dao fanatiek door. Wie hètde dat? Biberon? Oonthawwe! De kiere d’rop presteerde ze e stök minder. Voond ze zellef. Meh waor dat ouch zoe of waor häör verwachting noe te hoeg gespanne? Tirere, dat waor bès aordig meh zijj hoofde dat neet te kinne mèt häör... wie hètde dat ouch al weer?... ao jao, biberons. Same mèt häöre maan woord ingesjreve veur ‘t toernooj. Mèt geldprijze. Mèt ginge ‘n thermofles wermen thee, ach bruudsjes (twie veur häör en zès veur häöm), twie stökke mars, ein appeleseen (heer aot noets fruit) en twie klapsteulkes. ‘t Insjriefgeld? Waor aon d’n hoege kant, voond heer. “Die cent verdene v’r trok”, zag zijj. Mèt zoeväöl zellefvertrouwe kós häören daag neet kepot. Iech zaot kort in hun buurt en vollegde ‘t doen en laote vaan mien nuij clubkammeraote mèt belangstèlling. Iech hoord häör aon häöm vertèlle tege wee ze geloot hadde. Iech kós dat koppel tegestanders... en wie. E keteer later... Op aofstand huurde iech häör grawwele: “De partijj waor koelik begonne... toen waor ‘t al gedoon.” Wie ze miech passeerde vroog iech langs m’n neus eweg: “En? Geliek gespäöld?” Ze loerde m’ch aon op ‘n meneer esof ze op miech wouw bijlègke en sjnawde: “Dat kin toch neet.” En toen, get vrunteliker: “Ederskier es iech bekans biberon laog goejde dee lange miech d’roet. Maag dat?”
